اقتضاء
چشم تو می پرستم و با عالمـــــم چه کار
از مهر تست خـــوش دلم و با غمم چه کار
یـــــــــــک آرزو ، و داشتن تست بر دلم
اینم بس است خواهش بیش و کمم چه کار
غم را بگو کـــــــــه باده ی سوگم نیا ورد
من مست وعشق یارم و با ماتمـــم چه کار
می گــــــــو طبیب را که نیاید به بسترم
درمان من وصال کنــــد مرهمم چــه کار
بیمار آن فرشتــــه ی خوبی شد ست دل
زیــــــــن رو دیگر بکار بنی آدمم چه کار
گر هفت شهر عشق به نورت توان کــه دید
دیگر به رنــــــج و منت جام جمم چه کار
ای منظر جمال تو خلد بریـــــــــــن من
فردوس من تویـــــی و دیگر عالمم چه کار
عبدالقدیر " رحیمی" پروان، زمستان 1386