کاج رؤیا !
تنــــها تویی که جور ترا میشود کشید
چون سایه عمر ها ز پیــت میشود دوید
تنــها برای تست که جان میشود سپرد
تنها تویی که در طلبــــت میتوان تپید
تنها تویی که منـــتظرت میشود نشست
در آسمان عشق تو تا بیـــــــکران پرید
تنـها به شوق داشتنت میشود که زیست
آری! خلاصــه در توشود عشق هم امید
تنها برای تست غزل گـــــر توان سرود
تنها ز عشق تست اگر مـــــیتوان شنید
تنها تویی که فرش قدم بودنت خوشست
تنها تویی بسان نســـــــیمی پر از نوید
تنها ز شوق تست که از خویش میـــروم
ای تـــــــک امید زیستن سبز برگ بید
عبدالقدیر "رحیمی" کا بل تا بستان 1387