راهب سجانی

مراازمن

مراازمن چه میجویی که من اصلی تراهستم

چوروح درجان چواشک باغم همیشه دروفاهستم

منم  آن عاشق ابتر  به درگاه  ات نهاده سر

نظر انداز دمی  دلبر به عشقت  مبتلا هستم

منم  محمود   راز  تو تویی دلبر   ایاز من

اگر چه شاه  شاهانم  به نزد تو  گدا هستم

تو آن من تو جان  من تونام  من نشان من

توپیدا  و نهان  من خدا  را من  ترا هستم

اگر دادی بمن دشنام  نگیرم بردل ای گلفام

تودانی  من ترامیخام به عشق توفدا هستم

ترابینم   اگر  خوابم   ترا   جویم  اگر تابم

وگر روزی ترایابم  بدان  آنروز  کیا هستم

بهاران   را  توبارانی   بلبلان را  گلستانی

تو ساز  هر غزلخوانی  ترا جانا نوا هستم

تویی ازدیدگان غایب همه درعشق توراغب

به بند تو شده راهب  ببین درپیش پاهستم

نه شب  گیرم من  آرامی همه  روزم سیه  فامی

که کارم شد به بد نامی  زدست توفناهستم

به  ناز  تو نیازمن  به حسن  تو  نماز من

ز عشقت  سوزوسازمن  زنورتوصفاهستم

ای جان ِ جان

ای جان ِجان نزدیک آ نزدیک من نزدیک من

              نورت  بیفشان یکبارگی بر جانک تاریک من

روشن  نماگوردلم از شمع رویت   خوشگلم

              انداز  نورت  بر دلم  ای  یارک  باریک  من

بردرد من درمان بشوای دردمن درمان من

               ای جان ِجان ِ جانِ من نزدیک آ نزدیک من

آخر توکردی  بیکسم  ماندی  کنار هر کسم

               آتش نمودی چون خسم بگوچراای نیک من   

گفتم تویی برمن چوجان ای نازنین مهربان

                    تاچندشوی  ازمن نهان ای شوخک  تاجیک  من

گفتی  راهب  اسیرتو  هستم  به  بند تیرتو

                صید تو و نخجیر تو  تو دلربای شیک من

بیا ای جان بیا

بیا ای جان  بیاکه  مرٌدم از فراق من

ندارم  صبر و طاقت  شده ام طاق من

زهجرت ببین یارم همه غم می شمارم

زهیر و زردوزارم  فتاده  دراتاق  من

چه  گویم  ز دردم  زسوزو آه   سردم

بیمارعشقم هردم  فتاده  چارپلاق  من

چه  سازم چه گویم  برایت چه  خوانم

همه درداست بیانم خالی ازاشتیاق من

صدایت   زدم  یارم  که آیی  در کنارم

نشنیدی  تویکبارم   بسی کردم  اشپلاق من

چو رفتی کنار رقیبم نشستی  شکستی

در و دیوار قلبم  دست و بازوایاق من

نیارم  روبه  سویت  نکنم  میل کویت

نبینم  دگررویت شکستم  هر وثاق من

چه نغزوچه زیباست ت راراهب غزله  است

همه  شهر به غو غاست زشور اشتیاق من

ایاق:پا