* * * * * *

دام حرص

درکسب  حرص پیکرماهم بدام رفت

                                        چون لقمۀ  لذیذ که  درقید کام رفت

فارغ  نشد زوسوسۀ  تنگی یی عنان

                                       هر توسنی  که دردهن  اولگام رفت

هر گز نیافت شهرت آزادگی  کسی

                                      محمودی سر کشید  وغلام غلام رفت

هرعیشی سرکشید وغمی دامنش گرفت

                                     صبحی دمیدوعاقبتش سوی شام رفت

حبی اگر به سینۀ  احباب جا نمود

                                      آنهم زمکر دشمنی دور از سلام رفت

از قید و بند دهر فقط اینقدر خوشم

                                 تیغ هرچی خون بریخت ولی درنیام رفت

ما کشته گان دشنۀ بی حرمتی شدیم

                                   دردا " پژوه " که  قافلۀ  احترام رفت