شاه خوبان
شاد عالم شده از دیدن دیدار تو گل
دل دیوانهء من مست و خریدار تو گل
سوختم از نیگهء نرگس خمار تو گل
هستیم در گرو شیوهء رفتار تو گل
لب میگون تو را بوسم و رخسارتو گل
قد زیبای توسرواست که در باغ من است
هدف تیر نیگاهت دل پر داغ من است
لرزهء زلف تو در پر زدن ماغ من است
گرمیء سینه ات آتشکدهء راغ من است
روشنا تاریکی از دیدهء بیدار تو گل
روی زیبای تو را نیست به رنگی حاجت
تیر مژگان تو را نیست خدنگی حاجت
چشم شعلایء تو را نیست فرنگی حاجت
گر موافق بمنی نیست درنگی حاجت
دیده باشی که چو من نیست گرفتار تو گل
جاویدان تا ابدا دیدهء تابان تو باد
زینت انجمنان لعل سخن دان توباد
به گلستان ارم بلبل خوش خوان توباد
جان برابر قیمت لعل بدخشان تو باد
این همه نیکی تو را باد شوم زار تو گل
می پرستم چو بتان تصویری زیبای تورا
می کشم در بری خود قامت رعنای تو را
به عبادت بگرم زلف سمن سای تو را
بو سه گل کاری کنم هر دوکف پای تو را
شهی خو بان و من بنده ء در بار تو گل
شدی مشهور به عالم سبب نام تو من
دام نا چیده و افتاده بران دام تو من
آستین بر زده و گوش به پیغام تو من
هیچ نادیده و نا خورده و بد نام تو من
سینه ام چاک شد از عشوهء بسیار تو گل
روزها حرف تو وصف تو در مکتب ما
تاثیرعشق تو در گردش روز و شب ما
بی توروشن نشود مشتری و کو کب ما
نا روانیست روا،غیر تو، در مذهب ما
بی سوادیم ز فهمی ،سرو اسرار تو گل
موی مشکین سیاهت به قفا افتاده
زلف پیچان تو در دست صبا افتاده
شهرت نغزی رویت همه جا افتاده
عاشق از عشق تو در یاد خدا افتاده
این همه تو صیف من هست سزاوار تو گل
پنجهء نرم تو عصای دم پیری ء من
یاد تو میشکند،غصه و دلگیری ء من
تا کجا می بردم این همه پیگیریء من
نشوی هیچ فراموش بدین گیریء من
روز ها منتظرم در پسی دیوار تو گل
دررهی عشق تو عقل خرد از یاد برفت
پیر ناگشته و این حسن خدا، داد برفت
هر چه ارث از پدرم بود زبنیاد برفت
حاصل سعی و تلاشم همه بر باد برفت
بی خبر از پدری ظالم و خون خوار تو گل
ولی رحمکیان