یک دامن بهار

از کوچه  های سردِ پریشان مگو برام

از  گریه  از شقاوت باران  مگو  برام

از خانه های تلخ ِ پُر ازدود واشک وآه

از شاخه ی شکسته ی عریان مگوبرام

از یاد های لذت ِ دریاچه ، عطر نان

 ز یبایی     تبسم    و   آرام ِ  دلستان

از آفتابیی  سحر  از سمت روشنی

از ماه ، از ستاره بگو ،جان ِجان ِجان

لبریز لحظه های خموشی یی غربتم

ابری   و بیقرار ، شکیبایی یی  خزان

ای شرشر ِترنم رود،ای صدای مهر!

ای هم نژاد چشمه و خورشیدوآسمان

یکدانه گک نگین صمیمانه ی غرور

با بوسه ی به گردن وبرصورتم نشان

من از ترانه ،زمزمه ،آیینه از بهشت

گلریزم  ای رهایی  یی  آبیی بیکران

لحن  پرنده ، و سعت  ابریشم بهار

ای یار با تو  گشته تنم تا کِران کِران

نادیه فضل