محمد داود

                                          دوست دارم 

در دل  خیال  او را بسیار  دوست دارم           این فکر  و آرزو را بسیار دوست دارم
من رنگ چشم خونم از فکر خود برونم            چون کار جستجو را بسیار دوست دارم
یک عمرسر به پایش از بهر نیک نامی           از آنکه   آبرو  را  بسیار دوست  دارم
من حلقه ام به گوشش بی وعدۀ غلامی            چون حُسن خوبرو رابسیار دوست دارم
از شرم  چشم  نازش  تا مژه بال بسته            من   دیدۀ  نکو  را بسیا ردوست  دارم
شب عشوه های  شیرین درصبح نازوتمکین            این  طرز عرف و خو را بسیار دوست  دارم
باران   دیده  هایم  با سینه  راز  دارد           این  نوع گفتگو  را  بسیار دوست دارم
غم نیست در درونم ازلطف اشک جاری           با گریه  شستشو را بسیار دوست دارم
گه تیره گی زگیسو،گه عطری ازگریبان           من از تورنگ وبو رابسیار دوست دارم
سر در بغل چو طفلان تا دیده ام نوازش          درنیمه  شب لَلُو  را بسیار  دوست دارم
در بین ما و معشوق تاریست از نزاکت           زین رویعرض مو را بسیار دوست دارم
گفتم از آن  من شو  ، گفتا  کجا نصیبت          دلدار  راستگو  را  بسیا ردوست  دارم
تا  توبه ام  شکسته او رشته ام گُسسته           یار بهانه  جو  را  بسیار دوست  دارم
تنها   چشم   براه   لبیک   از   نگارم           نه نی ، بلی و خو را بسیاردوست دارم

11:30 روز دوشنبه به فرمایش دوست غزلخوانم حبیب سهراب
تاریخ ۱۲ حمل سال جاری مطابق ۳۱ مارچ ۲۰۰۸

http://tareq.blogfa.com/