مغفرت شاه" آذری "

یاد بود

حالت پیچیدهءخورشیدوخون آمدبه یاد

غرش خمپاره  وتیر کمون آمد به یاد

غرقه درخونابه های تاگلون آمد به یاد

اشکهای   مادر و فر یاد   طفلانیتیم

پیکر صد  پارهء پیرمنون آمد  به یاد

تیره گی های زمان وروزگاران فراق

چرخش خونین ساطورتلون آمد به یاد

خاطر  بنشسته گان  گوشهء   زندانها

ملت  بیچارهء خواروزبون آمد  به یاد

غرش امواج وطوفان کشتی درمنجلاب

فصل وبادمهرگانی وجنون آمد به یاد

پر پر گلغنچه  های  نورس باغ  امید

بستن دروازهء علم وفنون آمد به یاد

شعله های سرکش وقافلهء دود سیاه

نقش آن روزسیاه واژگون آمدبه یاد.

دهشت  دیوودبنگ  ورنگزرد"آذری"

قافلهء زنگ

به  دل  شیشه  همی  قافلهء  زنگ باقیست

تا تفنگ حاکم ودیوسیه درجنگ باقیست

مرغ  پربستهء  دل  درقفس  تنگ  باقیست

تاکه ازجنگ سخن ونغمه وآهنگ به جاست

بخت  سرگشته وروزسیه  درچنگ باقیست

تاکه خودکامگی وخودسری وشوروشراست

گل  زیبای چمن  پرپروبی  رنگ باقیست

تا که دود سیه وآتش وخون شعله وراست

به یقین  قافله  تا روز ابد  لنگ  باقیست

تا که برقافله ها رنگ وریا است وتگرگ

جزهمان خون شهیدان که به هررنگ باقیست

"آذری"گوکه چه دیدستی زآشوب زمان

یاد آن روزسیاه

مژه درطوفان غم افتاده بی هوش است هنوز

اشک درچشمان من غلطان ودرجوش است هنوز

آه آن  روزسیاه  پیچیده درگوش  است هنوز

غرش  امواج  و طوفان  کشتی   درمنجلاب

لب سکوت وحال برهم دردسرپوش است هنوز

رگ رگم هرتاروپودم خسته است وناتوان

ملت  مصدوم را بینی  سیه پوش  است هنوز

دورهء یخچال وطوفان  همچو  آید بگذرد

بردل هرسنگروسنگ سنگ درجوش است هنوز

خون  پاکت  شیرپنجشیرشعله  وربادا مدام

سنگروسنگ مزارت سرخ وگلپوش است هنوز

پرچمت   در اهتزاز و نام  نیکت  جاویدان

عشق تودرسینه وهم قلب وآغوش است هنوز

اینکه  درراه وطن  سردادهء آسوده  باش

افتخارت  برفرا زپوتین  وبوش است  هنوز

شرق وغرب ازهیبتت انگشت حیرت راگزید

عند لیبان غمت مکسوروخاموش است هنوز

رنگ  وبوی  این وطن با خون تو  آمیخته

آدمی ازفصل سنگ ومات وبیهوش است هنوز

هرکه  در مردانگی  نادیده  میگیرد  ترا

شیشه بختش شکسته خارومخدوش است هنوز

"آذری" درسوگ تورنجورومحزون گشته است