سید اکرام الدین " طاهری"
حادثه انتحاری وزارت اطلاعات و فرهنگ جواب پاکستان به جرگه گک امن!
پاکستان جواب جرگه صلح را با قربانی گرفتن چند نفردیگر از هموطنان مان داد. پاکستان هر از گاهی که زیری فشار قرار میگیرد به یک نوعی این فشار ها را از بالای خود دور میسازد. باز هم ما شاهد همچون بازی های پاکستان در افغانستان هستیم. پاکستان به خاطر خوش ساختن حکو مت های جهان اظهار آماده گی کرد تا جرگه به اصطلاح امن که یک سال قبل در افغانستان دایر شده بود. با دعوت یک گروپ کوچک آن به اسلام آباد خواست به جهان نشان بدهد که پاکستان همیشه در جهد و تلاش برای یک صلح دایمی در افغانستان است.
از یک سو جهان را مشغول بازی های سیاسی مبهم خود قرار داده و از طرف دیگر حملات تخریبکارانه ای خود را در افغانستان ادامه دهد. جای بسیار تاسف است پاکستان به بسیار آسانی میتواند آقای کرزی و دیگر اعضای دولت او را بازی داده و سروصداهای که در مقابل آن کشور قرار دارد. از سر راه بردارد.
به طور مثال هر بازی سیاسی که توسط حکومت پاکستان صورت میگیرد که هیچ به نفع افغانستان بوده نمیتواند بدون اینکه در مورد تدبر صورت بگیرد. ریس جمهور و دیگر اعضای کابینه طرفدار پاکستان و طالبان و حتی بعضی اعضای شورای ملی طرفدار افکار طالبانی خوشباوری و تعریف و تمجید های خود را از طریق رسانه ها صوتی و تصویری ابراز داشته و عمل سیاسی مبهم پاکستان را در قبال کشور ارزشمند ارزیابی میکنند. من نمیدانم چطور این سیاستمداران که خود را متخصصین مکتب های بزرگ سیاسی جهان میگیرند؛ نمیتوانند بازی غرض آلود پاکستان را در قبال کشور و ملت درک کنند. آیا این نخبه گان مکتب های سیاسی جهان فهم سیاسی خود را به روز میادا نگاه داشته اند؟ آیا اینقدر غافل از عملکرد پاکستان هستند و توانای تحلیل موضوع را ندارند که پاکستان از این نوع جرگه ها چه بهره برداری سیاسی میکند.؟
جناب کرزی ! دولت داری را مثل سامان بازی اطفال فکر نکنید. دولت داری از خود نبوغت و راه و رسم و خط مشی دارد. خط و مشی که جواب گوی خواست های کشور و ملت را بر آورده سازد؛ نه خط مشی که خارجی ها را دست آزاد بدهد, هر چه خواهند همانطور بالای سرنوشت ملت بازی کرده و ملت را به باد مسخره گی بگیرند.
جناب رءیس جمهور! سوال جدی که پیش مردم مطرح است. اینست که چرا شما همیشه در مقابل پاکستان از سیاست های خوش آمد گوی کار میگیرید. و از خود هیچ عکس العمل کاری نشان نمیدهید. آیا میتوان با همچو سیاست های تملق گرایانه درد ملت را دوا کرد؟ و خون هزاران شهید گلگون کفن کشور ارزش قایل شد؟
آیا میتوان منافع ملی را به صورت شاید و بایدش حفظ کرد؟
جناب ریس جمهور فراموش نکنید روزی خواهد رسید که شما دیگر در قدرت نیستید. آن روز در مقابل مردم از کارکرد های هفت سال خود چه جواب خواهید داشت؟
چون مردم هیچ گاه این عمل کرد های تان را فراموش نکرده و مورد باز پرس قرارخواهد داد
جناب کرزی ! آیا شما گپ های مسعود شهید را در مقابل سیاست های جنایت کارانه ای پاکستان در قیال کشور به باد فراموشی سپرده اید؟ مسعود شهید فرموده بود: جنرالان و سازمان های استخباراتی پاکستان هرگز در فکر برقراری صلح دایمی در افغانستان نیستند. و صد ها گفتا ر های پر ارزش دیگر ی شهید مان در مورد سیاست های پاکستان صدق اعمال آن کشور در طول هفت سال حکومت تان هستید.پس چرا این قدر بی غیرتی و بی ننگی بس است دیگر این قدر بازی های ناشایسته برسرنوشت مردم.
جناب کرزی! اگرتوانای دولت داری را در خود نمیبینید؛ پس بهتر است بگذارید تا شخص دیگری قدرت کشوررا بدست گیرد. تا شود ملت مان از این بدبختی ها و ناهنجاری های که دامنگیر شان گردیده نجات یابند.
جناب کرزی! شما خود در امریکا زندهگی کرده اید. درامریکا و دیگرکشورهای اروپای قراربر این است اگر رءیس جمهور, صدراعظم و یا دیگر اعضای حکومتی در وظیفه شان موفق بدر نیایند.بدون کدام تاخیری و با در نظرداشت منافع ملی کشور شان از مقام خود استعفاء داده در رسانه ها پدیدار شده به ناکارای خویش اعتراف کرده و از ملت خود معذرت خواهی میکنند. پس چرا با این همه نابسامانی ها هفت سال در مدت زمامداری خویش دست به همچو شهامتی نزدید؟
حادثه المناک روز پنجشنبه 10-30-2008 در داخل وزارت اطلاعات و فرهنگ بازهم سیاست های غرض آلود پاکستان را نمایان نمود. و جای بسا شرمنده گی است به دولت افغانستان و خاصتا به وزیر بی فرهنگ وزارت اطلاعات و فرهنگ این طالب نمای دریشی دار.
تا فعلا کارمندان دولتی در این فکر بودند که داخل دفاتر کاری شان نقطه امن و امان برای آنها است. وقتی از خانه بیرون می آمدند تشویش در گیر ماندن حمله انتحاری در جریان راه داشتند و هر گز تصور همچو کاری را توسط دشمنان مردم افغانستان در داخل وزارت خانه هایشان نداشتند و شاید هم هیچ در فکر آنها هم نمیگذشت که روزی این بلای خلق شده ای دشمنان مردم کشور به سراغ آنها خود را در دفاتر کاری شان هم برساند. چون فکر میکردند نیروهای امنیتی کشور صد در صد امنیت آنها را در سر کارشان تامین کرده است و هیچ تروریست نخواهد توانست خودرا به داخل رسانده و عمل انتحاری انجام دهد. پس سوال پیدا میشود چرا پاکستان خواست این بار وزارت خانه را تحت پوشش برای همچو عملی قرار دهد؟ جواب اینست:
1 - ایجاد تشویش و اضطراب در بین کارمندان دولت
2- نشان قدرت اش در داخل سکتورهای امنیتی کشور.
3- ایجاد هرج و مرج بیشتر در بین مردم افغانستان.
4- ضعف مدیریت رءیس جمهور و اعضای تیم ایشان
5- ضعف نبروهای بین المللی در تامین امنیت پایتخت.
6- نشان غیر مستقیم قدرت اش برای کشور هند.
در آخر این حادثه دردناک را تقبیح کرده و به شهیدان این واقعه دل خراش و دیگر شهیدان افغانستان بهشت فردوس را آرزو کرده به فامیل های محترم شان صبر جمیل از درگاه الهی استدعا دارم. خداوند ج زخمی های این حادثه جنایتکارانه ای پاکستان را هر چه عاجل صحت یابی نصیب بگرداند.
به آرزوی زنده گی صلح و صفا مردم مان