بنام خداوند جان وخرد

یادی ازمولاناباعث  آزادیخواه ملی افغانستان

سی سال پیش ازامروز، رژیم خون آشام کودتا به رهبری حفیظ الله امین، دهها هزارتن از فرزندان جانباز و وطندوست افغانستان را ازدم تیغ کشید. همه قربانیان اعم از ازبیک وهزاره، تاجیک وپشتون، ترکمن وایماق، بلوچ ونورستانی، عرب وپامیری و قومیتهای دیگر، شهروندان این کشوربودند.

 شماری ازآنها رهبران و فعالان سیاسی، دانشمندان واستادان دانشگاهها، معلمان وکارکنان دولت، محصلان ودانش آموزان بودند. شماری هم اعضای سازمانهای ملی، جنبشهای اجتماعی، حرکتهای آزادی خواهانه و عناصرملی بودند. بخشی ازآنها روحانیان وپیشوایان مذهبی، بزرگان ومتنفذان قوم، وکلاو موسفیدان و باشندگان این سرزمین بودند.

مولاناباعث فقید، یکی از بزرگترین شخصیتهای نامدارو د لاورترین انسان آزادیخواه و حامی رنجبران و زحمتکشان این مملکت بود. او شامل همه کته گوریهای سیاسی، اجتماعی، ملی وانقلابی، فرهنگی ومذهبی بود. تاجایی که به شخصیت آن بزرگوار متعلق است، هم رهبر بود وهم انقلابی، هم فقیه بود وهم واعظ فصیح، هم دانشمند بود وهم مولوی، هم رزمنده بود وهم سپاهی.

مولاناباعث  نخستین فرماند قیام مسلحانه درواز بدخشان در تابستان 1354 شمسی بود. البته شخصیت آن مرد نامدار ازطریق رسانه ها ساخته نشده بود. اودر جریان مبارزات پیگیر ودرگیر با بی عدالتی واستبداد نظامهای شاهی و جمهوری خانواده ی محمدزایی، نام وشهرت خویش را به اثبات رسانید.

باعث که رهبرسیاسی و پیشوای مذهبی بود، در آن نظامها چندین بار زندانی شد، مورد شکنجه و آزار قرار گرفت وبارها از سوی روحانیون وابسته به نظام تکفیر شد. اما نه دولت توان بستن زبانش را داشت ونه روحانیان دیگر تاب مناظره و مذاکره با اورا. او در دانش مذهبی و قدرت منطق وبحث از افراد بی نظیرجامعه مابود.

باعث درسالهای قحطی1347 و پس ازآن انبارهای گندم وذخایر دولت را شکست وبه مستحقان آن توذیع نمود. او از بیان حقیقت وواقعیت بیم نداشت. بسیاری اورا دلاورترین انسان آزادیخواه و عاشق مبارزه دانسته اند.  اورا میتوان یک رهبر، یک فقیه ویک آزادیخواه بزرگ و ملی بشمار آورد.

رژیم کودتای ثور، مولانارا که از سال 1354 با گروهی از همراهان و دوستانش در رژیم جمهوری داود خان زندانی شده بود، نه تنها رها نکرد، بلکه در دلو1357 یکجا با دها تن از یاران و همباورانش، به جوخه اعدام سپرد. او از بزرگترین چهره های فعال حقوق بشر، مبارز ضد استبداد، دشمن بیعدالتی وعاشق آزادی مردم افغانستان بود.

اکنون که سی سال از فقدان آن عالیجناب میگذرد، بعنوان یک بدخشانی و همدیاراو، بعنوان یک فعال سیاسی، بعنوان مدافع حقوق بشر وهمچنان بعنوان وکیل ونماینده مردم درواز وبدخشان؛ نبود وکمبودش را ضایعه ملی خوانده، شهادت ایشان را به جامعه ی روحانیت مبارز، جلگه احزاب سیاسی، مردم افغانستان و دوستان و پیروانش تسلیت میگویم.  

یادش گرامی و روانش شاد باد

ومن الله توفیق :

فوزیه کوفی: مدافع حقوق بشر ووفعال سیاسی در پارلمان