بسم الله الرحمن الرحیم

پیام صریح وآشکار دوکتور سید بدخش

پیرامون دست اندرکاران قضایای افغانستان

جلالت مآب بان کی مون سرمنشی سازمان ملل متحد،اعضای محترم شورای ملل متحد، سازمان دید بان حقوق بشر، ریس جمهور محترم ایالات متحده امریکا جناب جورج بوش، اعضای محترم کانگرس ایالات متحده امریکا، سران واعضای محترم کشورهای اروپا، رؤسای جمهورومجالس کشورهای شوروی سا بق، سران و رؤسای جمهورممالک متحدۀ عرب،  رؤسای جمهور محترم ایران و پاکستان عرض حرمت واحترام مردم متدین و غرقه بخون افغانستان نثار شما حامیان وحافظان حقوق  بشرباد ! سپاسگذارم خالق مخلوقات را که بنده را توفیق عنایت فرمودند و درپرتو لطف عظیمش مطالبی را به آدرس شما به تحریر گرفتم. همچنان افتخار میکنم بوجود آنعده از هموطنان قلم بدست و پرتوانیکه با ابرازارادۀ نیک شان نسبت به سرنوشت کشورومردم، زحمت کشیده ومطالب و مواد بهتری رابرای  برقراری صلح وثبات درافغانستان خدمت شما بانیان زد وبندهای  سه دهه  اخیر ارایه مینمایند.

اما با تأسف ارایه نامه ها و پیشنهادهای سازندۀ ایشان مورد بحث وگفتگو های سردمداران توپ و تفنگ قرارنمیگرد وبدون پاسخ میماند. واما این بار بنده بنام خدا و به بزرگی عظمت انسان شمارا فرا میخوانم تا با ارزش های والای بشری پی ببرید و با دیدگاه و امیال نیک برسرنوشت ملیون ها انسان بیندیشید، ما بدون شک و تردید مشکلات شما را درک میکنیم وهدفمندی شما راهم میدانیم که چه میخواهید، این پدیدۀ نو نبوده ونیست . این را تاریخ برای ما به اثبات رسانیده ، شما برای رسیدن تان به هدف باید راهای دیگری راجستجو کنید نمیشود یک عمر با یک کشور نیم جان و با یک ملت رنجور شیوه های نا مطلوب وبی اثر را پیگیری و دنبال کرد. شما خود شربت تلخ تجاوزات را درمراحل مختلف تاریخ چشیده اید فرصت ها را از دست داده اید، نسل ها را  بی اثر، کشور ها را واژگون ومناسبات رادر بین ملل جهان دگرگون وتوازن قوای بشری را بر هم زده اید و از درک نا درست تان مشکلات فراوانی را در کشورهای خویش بوجود آورده اید.

این ها همه وهمه نمونه های بارز ضعف فکری وعدم تحلیل مشخص درمرام های سیاسی  ودپلوماتیک تان ازوضع درقضایای جهان منجمله در کشور ما افغانستان میبا شد. شمایک بار به جغرافیای سیاسی خویش نظر نه انداختید ونه اندیشیدید. همیشه تعرض را بر دیگران روا دانیستید واز تعرض دیگران در حراس وسر خورده بودید. با نادیده گرفتن کشورهای فقیر ودرحال توسعه جهان را بین خویش تره که و تقسیم نمودید لشکر کشی های بدون مجوز وملیون ها انسان را براثر قدرت نمایی های نا مشروع تان نابود و از زنده گی محروم ساختید. دامنه فقر و بیچاره گی جهان را فرا گرفت  ودر نهایت امر اکنون قصه شیر وروبا را به راه انداخته اید. دیگر بهانه برای بمقصد نایل شدن ندارید وزنجیر اسارت را که قبلا در دست داشتید اکنون گسیسته شده و همه امید و توجه تان رابه کشور ومردم بینوایی که همه چیز از نزد شان گرفته شده، معطوف ساخته اید.

در این سرزمین از مواد مخدر، از نقض حقوق بشر، از بنیاد گرایی، افراطگرایی، از ترور واختناق حرف میزنید. کیها سازمان دهندگان این مصیبتها بودند وکیها  با نیات شوم شان آورندۀ این هدایا برسرزمین ما بودند؟ چرا ما قبل ازمداخلا ت سه دهه اخیر وبطورصریح ترتا زمانیکه بین شماحامیان حقوق بشرکشمکش وگرفتاری بوجود نیامده بود، در گیر چنین تحولات دلخراش نشدیم؟ همه این پدیده های نوبنیاد نتایج زحمات شبانه روزی شما ومیراث نیا کان شما درادوارتاریخ کهن بوده است. اگرشما برای تداوم جنگ درافغانستان دست وپنجه نرم نکنید یقینا مردمان کشور ما میهن دوست، فرهنگ دوست،  بشر دوست و حد شناس هستند. مردم ما همیشه شعارعدالت، استقلال وحاکمیت راسرداده وبراصل عدم تعرض برکشورهای همسایه  و کشورهای دیگرپای بند بوده اند.

اگرشما خواسته باشید که گرفتاریها ومشکلات عظیمی را که مردم ما با آن روبرو هست حل نمائید، فکر میکنیم کار چندان دشواری نیست. شما برای منا فع واهداف خویش جهان را تسخیر ویا دگر گون ساختید. چنانیکه جنگهای جهانی را یکی پی هم براه انداختید ودوباره خاموش هم ساختید. امروز به کهکشان دست یافتید، سیارات ونظام کاینات را بمطالعه گرفتید، سلاح های مخرب کشتار جمعی را بوجود آوردید، تخنیک وتمدن تان از مرز وحدود معین خویش فراتر رفته وبرای آبادی وشگوفایی سرزمین خویش وملت خود همه شرایط را مهیا وهرنوع پالیسی را محفوظ میدانید. ولی در برابرکشوری و ملتی چون افغانستان همه راه ها ودروازه ها را بسته اید.  بالآخره در این سرزمین انسان زنده گی میکند امیدوار به فردای بهتر هستند، میخواهند در صلح وامنیت زنده گی داشته با شند، میخواهند اطفال یتیم شان در سایه سواد و معرفت  بزرگ شوند.

آقایون محترم!  جنگ از جنون گرفته شده. کسانیکه حامیان جنگ هستند ، بر پیشانی دیگران نباید مهرتروریزم را بزنند،  در حقیقت امرخود جنون ووارث جنگ هستند. مردم ونسل امروزی افغانستان دیگر حوصله مندی جنگ بدون هدف را از دست داده اند ، بیائید یکبار با وجدان پاک وبا نیت نیک انسانی در تفاهم با موازین و مقررات منشور ملل متحد که شما خود ایجادگرش بودید، گرد هم جمع شوید و راه معقول ودرست را که به نفع افغانستان وجهان باشد جستجو نمائید.

 بیائید از کمک کردن به نو کران خویش دست بکشید وملیارد ها دالری را که به بهانه کمک به افغانستان  تخصیص میدهید وبعد از به نمایش گذاشتن در بین دول جهان دوچند انش را با خون و خاک افغانستان حصول مینمائید؛ نه به نفع شما ونه به نفع افغانستان خواهد بود. ارسال چنین پول ها نه تنها مشکلات وطن ماراحل نساخته، بلکه بر مشکلات و معضلات وطن ما بیشترازپیش می افزاید. این پول ها بود که در دسترس افراد و اشخاص نامطلوب قرار گرفت و دربوجودآوردن جریان تروریزم، رشد تجارت و قاچاق مواد مخدر، اختناق وقاچاق انسان، عمل انتحاری- که در تاریخ کشور ما غیر قابل تصور بود- وهزاران مثال غم انگیز دیگر کمک ومساعدت نمود.

ماقبلاً بدون کمک های پولی شما، بدون حمایه  ائتلاف بین المللی، بدون حفظ ومراقبت محافظان حقوق بشر، زنده گی داشتیم، نظام منظم داشتیم، اتحاد ویک رنگی داشتیم، استقلالیت فکری داشتیم، فرهنگ داشتیم، تفاهم وهمدیگرفهمی داشتیم، حدود اربعه داشتیم. همه این نعمات بزرگ الهی را از ما گرفتید. اکنون ما را یکی با دیگری درگیر نموده اید، حاکمیت، عدالت  وقضاوت را خود صاحب شده اید. اکنون هم فرصت دارید تا برای حل منازعه موجوده در افغانستان دورهم جمع شوید وروی یک سند بزرگ تاریخی اعلام ختم جنگ، عدم تعرض،  باسازی افغانستان وهمکاری بشردوستانه ملل جهان را مطالبه و به امضا برسانید. درآخر مطالبم را با رباعی نا مرتب خویش به پایان می رسانم.

چرخ فلک و چرخۀ گردون بنگر      درد بشر وصفحۀ پر خون جگر

شمس وقمرومهرومریخ حیرانند       غرس وثمروشاخۀ خشکیده به بر

دوکتورسید بدخش فرهنگی مهاجرافغانستان

مقیم شهرتورنتوی کا نا دا

10 ژانویه 2008