محـمد ا صـغـر(عـبا د ي)

بهـــا ر

بهـــا رآ مـد ا مّـــا د رمُـلکِ مـــــا ، نـه

هـمه  ا زکـشت و خون ا زصلح خـبر، نـه

نـوشـــتـه ا نــد مگــرتــــقـد یـرمــــــا را

هــــمه شــا مِ ســیا ه یکــد م سـحــر، نـه

بهـــا ر، حقــا که شــا د ی آ فــرین ا ست بهـــا ر ، صــورت گـــرِروی زمـین ا ست

بهـــرگویند : جا نبخـش ، زند ه سا زا ست یـقـین ا ست و یـقین ا سـت و یـقـین ا سـت

زمسـتا ن شد ، بخــیرفصل بهـــا را ست

همي گـفتیــــم : بهـا را ن فـصل کا را سـت

بگـفتیــم و بهـــا رهـــم کا رنکـرد یـــم

به ا ینجـــا مي بینیـــم ، 4 فصل کا را سـت

بـهـــا رآ مــد ومــا ، د رمُـلک مــرد م بـیـگا نـه ، بـا روا ج و رســـــم مـــرد م

بهارخوش ا ست به مُلک خود، ا رچـند مــیسرنیست ،  بـه سخـتي نــا ن گــنـد م

بهــا را ست وبهــا رهنگا م کا را ست خـوشــا آ ن ملــتی ، هـــمــگا م کا را ست

زبـد بخـتی ، بـه روز بیـکا روطند ا ر د رینجا صبح وچا شت وشـا م ، کا را ست

بگـویند : که بهــا رشـا د ی فـــزا یـد

بـه هـــرســو، کا روآ بــا د ی فـــزا یـد

بسی ا فسـو س بـه مـلک مــا ، جنگهـا

گــــیـرد شــد ت وبـــربـــا د ی فــزا یـد

چـه خوش ا ست،نوبها رونوجـوا نی چــونکه گـرمي و سـردی راند ا نی

جوا نی وبها ر،چون کـل عـمرا سـت جوا ن ئي تو، و قــد رش راند ا نی

د ریغـــا إ تا که پلک برپلک مــا نی

گـذ شته هـــــم بهــــا روهـــــم جوا نی

به تو گویـم : ا يکه نـوجـوا ن ئي

بـد ا ن قـد ری جـوا نی ، د رجــوا نی

سا خـته روزگا رِمـا ، آ زرده خـا طر بهـــا رآ مد  و مــا هـستیم ، مـسا فــر

کـند تبد یل بسی چـیزرا بهـا ر، لیک کجــا  تـبد یـل کـــند نـا مِ ، مـسا فــر

ما رچ 2008 کا نا د ا