عبدالله رسولی کندز
نوروزآغازآفرینش است
بخوان بنام گل سرخ در صحاری شب که دشتها همه سر سبز و بارور گردند
زمان در گردش دورانی خویش، بازهم به نوروز میرسد و ابر های خوش پیغام بهاری، پایان سلطنت زمستان و حکومت برف و یخبندان را مژده میدهد. نوروزکه آغازآفرینش است، در طنین بال افشانی شور انگیز پرستوهای مهاجری که پس از تبعید ناخواسته، به آشیانه هایی که تاراج خزان و زمستان از سرگذرانیده اند، برمی گردند. حلول بهار و آغاز رویش و جوش شگفتن و شور بیداری طبیعت را خیر مقدم میگویند. نوروز، ماندگارترین و قدیمی ترین جشنی است که هرگز کهنگی نمی پذیرد، زیرا نه یک قرار داد مصنوعی و مصلحتی است و نه یک جشن تحمیلی و اجباری، بلکه جشن شادمانی جهان و طبیعت و زمین و زمان است. نوروز آغازیست از نو و الهام بخش این حقیقت که انجماد و رخوت و بیحالی زمستانی، هرچند گرگ و کلاغ و شغال در ستایش آن ترانه سرا باشند و سرما و ظلمت و طوفان، پاسداری از آن را عهده دار، رفتنی و پایان یافتنی است. از همین سبب نوروز در درازنای تاریخ، همیشه عزیز و ارجمند بوده است و مغان و موبدان و مسلمانان آن را گرامی داشته اند و هیچ قدرت مهاجمی نتوانسته است آنرا به فراموشی سپارد. زیرا نوروز آغاز آفرینش است، آغاز حیات و آغاز تاریخ، تاریخی پایان ناپذیر و ادامه دار. از همین سبب، حتا جیش وحشتزا و ظلمت آفرین طالبان با تمام قساوت و بی رحمی ای که به خرج داد، بازهم نتوانست مردم ما را از برگزاری این مراسم باز دارد. اسلام نیز به مثابه دینی که بسیاری از سنت های کهن قومی را زدود و دگرگون ساخت، نوروز را پالایش و جلای بیشتر بخشید و به این سنت شکوهمند، که از دیر باز رواج داشت، پشتوانه مستحکمی بخشید و با او ادعیه دینی آرایه بست تا زوال نپذیرد، که دعای "یا مقلب القلوب والابصار / یا مدبر ا للیل و ا لنها ر
یا محول الحول والاحوال / حول حالنا باحسن الحال" نمونه ای برای اثبات این ادعا است. بر همین اساس آزادگان خراسان زمین این مراسم را با نام و یاد و بر افراشتن جهنده مولا علی، خلیفه چهارم اسلام، که از قضا در همین روز به خلافت انتخاب شده بود، پیوند زدند، مردی که هم خلیفه اسلام بود و هم نماد فتوت و سخاوت و عدالت. تا به این ترتیب هم داعیه جوان مردان و عیاران خراسان از ابومسلم تا طاهر فوشنجی و یعقوب لیث صفار را که در برابر سیطره جویی امویان و عباسیان رزمیده بودند، زنده نگهدارند و هم نشان دهند که مبارزه با سلطه جویی آنان، به معنای دشمنی با اسلام نبوده است. از طرفی نیز آنرا با نام مولا علی پیوند زدند که سر سلسله اهل فتوت بود و مقوله "لافتی الاعلی لا سیف الا ذوالفقار" آنرا تایید میکند و برعلاوه مظهر عدالت اسلامی نیز بود. عدالتی که عیاران و جوانمردان خراسان به خاطر آن مبارزه میکردند. کسی که تمام فرقه های صوفیه شجره شان را به اومیرسانند
بر اساس همین سنت است که مردم ما برگزاری جشن نوروز را در مناطق مختلف با بر افراشتن لوای مولا علی آغاز می نمایند. مردم ما با عشق به عدالت، همه ساله به مزارشریف رو می آوند جهنده سخی او را برمی افرازند که او شهید عدالت و راد مردی و اخلاص بود. این مراسم در عین حال میله گل سرخ لقب گرفته است، زیرا اهتزاز افواج لاله هایی که در دو طرف جاده منتهی به روضه شاه مردان به استقبال زایران،صف آرایی کرده و آنانرا شاد باش میگویند و مشایعت میکنند، نشانه ای از هماهنگی و حضور طبیعت در این مراسم هست
بدینگونه تمایل به بودن و ادامه داشتن و زندگی کردن در سایه عدل و داد و گریز از ظلم و عشق به صلح انگیزه و محرک مردم ما در برپایی این مراسم است. زیرا گل سرخ نمادی از عشق و صلح نیز هست و لاله های مزار آنرا شهادت میدهند. جشن نوروز نمادی از اعتقاد به عدالت، باور به صلح، عزم بودن و ماندن و عشق و محبت است که در چکامه جاودانهی " بیا که بریم به مزار ملا محمد جان" جاودانه شده است. ما با جاودانه نگهداشتن این نهاد ماندگار به همه جهان ندا میدهیم که "ما هرگز نمی میریم" و ما جاودانه ایم". همانگونه که در هجوم اسکندر، چنگیز، امویان و عباسیان، انگلیسها، روسها، طالبان پاکستانی و اعراب اراده بودن و دوام ما سستی نپذیرفته است؛ ثبت است برجریده عالم دوام ما
نوروز را گرامی میداریم و به رغم جریانهای متحجر و متعصبی که به سایقه تمایلات منحط و جاهلانه طالبانه و با انگیزه اخلال در شعور تاریخی مردم ما، در صدد فراموشاندن و زدودن آن هستند، پاس میداریم. این جشن ملی مذهبی و غیر فرقه ای و سمتی، یکی از محور های وحدت و همبستگی مردم ماست. لوای سخی از هیچ گروه و فرقه و نژادی نیست. رایت عدالت و فتوت و سخاوت و صفا است که همه عاشقان عدل و آزادی را سایه می بخشد