قابل توجه مسوولین وزارت خارجه افغانستان
نصیر خالد – تورنتو – کانادا
چند قبل دوستی لایسنس دریوری خود را که از کابل با خود اورده بود همراه با ترجمه انگلیسی ان برایم داد تا در صورت امکان دفتر جنرال قونسلگری افغانستان مقیم تورنتو از صحت لایسنس تصدیق نمایند. اسناد را به جنرال قونسلگری بردم، مسوولین برایم گفتند که این اسناد باید به کابل ارسال گردد تا ریاست قونسلگری آنرا تصدیق نماید. از اینکه من خود روانه کابل بودم، تصمیم گرفتم تا خودم اسناد را بکابل ببرم. وقتی بکابل رسیدم مستقیما به دفتر قونسلگری وزارت خارجه رفتم و موضوع را با مسوولین در جریان گذاشتم. آنها برایم گفتند که در قدم اول این لایسنس بین المللی نیست و به اصطلاح یک کار محلی است و باید از مجرای قونسلگری در تورنتو اجرای شود، ثانیا چون این اسناد در تورنتو ترجمه شده است، برای اینکه در کابل ما آنرا تصدیق نمایم باید در یکی از دارالترجمه دوباره ترجمه انگلیسی شود بعدا وزارت عدلیه باید از رسمیت دارالترجمه تصدیق نماید و بالاخره دوباره بوزارت خارجه اورده شود تا انها همه تصادیق را تصدیق نمایند. منهم پذیرفتم و رفتم تا دساتیر را یک به یک عملی نمایم. بعد از یکی دو روز متوجه شدم که مسوولین وزارت خارجه با وجودیکه با من از قبل اشنائی نیز داشتند منرا نیز مانند صد های دیگر دنبال نخود سیاه فرستاده اند. دارالترجمه مبلغ بالاترا از صد دالر بابت تصدیقش میخواست، گفتم خوب است می پردازم اما مساله وزارت عدلیه چطور میشود. مترجم ادم با انصافی بود برایم گفت یکمرتبه سری بوزارت عدلیه بزن که قانون تغیر نکرده باشد چون در افغانستان هر روز امکان تغییر قانون وجود دارد. خلاصه دفتر مربوط را بعد از یکروز پرسان نمودنها در منطقه کوته سنگی پیدا نمودم. وقتی داخل دفتر مسوول شدم، پیر مردی را دیدم که سرش بالای انبار از کاغذ ها خم است. سلام کردم جوابی نشنیدم. برایش گفتم که به چه منظوری نزد وی مراجعه کرده ام بازهم بدون اینکه سرش را بالا کند جواب داد که ما این اسناد را تصدیق نمیکنیم. گفتم چرا و بکدام دلیل؟ با خشونت گفت: وقت سوال و جواب را ندارم برو خدا یارت. من دیگر کنترول خود را از دست دادم فریاد زدم: سرت را بالا کن و برایم جواب قانع کننده بده. با خشونت جواب داد: من قانون را برایت توضیح دادم. بار دیگر صدا زدم: کاکا جان سرته بالا کن مقابل تو دو خبرنگار ایستاد است که از تو جواب قانع کننده میخواهند در غیر آن ما ترا با همین بی تفاوتی بمطبوعات خواهیم کشانید. مدید صاحب متوجه شد که با ادمهای عادی مواجعه نیست با عجله از جایش بلند شد در قدم اول دوستم را که از جمله خبرنگاران شناخته شده افغانستان است شناخت و سلام داد. بعدآ دوسیه ی را نشان داد که ده ها قباله و نکاح خط در ان وجود داشت و برایم گفت که ریاست قونسلی وزارت خارجه برایما مکتوب ارسال نموده است تا بعد از این اینگونه اسناد را تصدیق نکنیم. برایش گفتم: برادر منرا جناب رئیس صاحب نزد شما فرستاده اند. لبخندی زد و گفت: مثل شما روزانه ده های دیگر میایند و عین موضوع را بیان میکنند.
من تصمیم گرفتم تا کارم را از طریق غیر قانونی تکمیل نمایم رفتم نزد شخصی و مشکلم برایش گفتم. برایم گفت برادر جان در کابل هیچ کاری نیست که راه حل نداشته باشد من کارت را انجام میدهم فقط 3 صد دالر مصرف دارد.
برای انجام یک کار عادی باید 3 صد دالر پرداخت. تصیمیم نهائی خود را گرفتم اسناد را در جیبم گذاشتم و دوباره به کانادا امدم و بار دیگر به جنرال قونسلگری تورنتو مراجعه نمودم و جریان را برایشان تعریف نمودم و جواب انها بار دیگر همین بود که ما منتظر مکتوب از وزارت خارجه میباشیم
حال از مسوولین وزارت خارجه افغانستان سوال دارم منی که بیشتر از یکماه دنبال نخود سیاه سرگردان شدم و نتیجه نگرفتم. چگونه مشکل خود را حل نمایم. مشکل افرین کی است قونسلگری تورنتو و یا مسوولین وزارت خارجه افغانستان. ما در گذشته و قبل از گشایش دفاتر سیاسی دولت در کشور های خارج چنین مشکلاتی را نداشتیم ولی اکنون از خیرات سر شما و بی کفایتی مسوولین در داخل وزارت ( نه در خارج ) با چنین مشکلات مواجع شده ایم. اینکه مردم ما در خارج از افغانستان معمولا اسناد برای تصدیق در نمایندگی های دولت افغانستان دارند امیدواریم که مسوولین وزارت خارجه افغانستان هرچه سریعتر و قبل از انکه شکایت مردم بیشتر از این بلند شود. لایحه وظایف دفاتر سیاسی را در خارج افغانستان مشخص سازند تا مسوولین در خارج امورات خود را مطابق به ان اعیار نموده و مشکل ساز نباشند.