پيــــــام هاي تسليت و اظهـــــارا ت همبستگــــی

 بمناسبت حادثه خونين شهر شبرغان

پنجم جون 2007

اعلامیۀ جمعی از روشنفکران
افغانستان مقیم خارج از
كشور

در رابطه به کشتار بی رحمانۀ سیزده مظاهره کننده در شهر شبرغان

با تأسف باید یاد آور شد كه رژيم کنونی به رهبری آقای حامد کرزی، به جای انتخاب برنامه ايجاد اعتماد و وحدت ملى و فراهم ساختن زمينه هاى مشاركت ملى بر اساس منافع علياى كشور با كاربرد سیاست ناميمون «تفرقه بینداز و حکومت کن» حيات سياسى افغانستان را به مخاطره انداخته است. ادارۀ رژيم كنونى همه امکانات مالی، سیاسی و استخباراتی دولت را در راه ايجاد كشمكش بين اقوام کشور به کار مى برد. سران رژيم كابل هر روز با ايجاد فتنه ها و توطئه هاى جديد خواهان فراهم كردن فضاى عدم اعتماد بين شهروندان افغانستان به خاطر حفظ و بقاى حيات رژيم تحميلى حاميان خارجى شان مى باشند.

گروهك تبار سالار، تماميت خواه و انحصار طلب حاكم بر اريكه قدرت در كابل، بدون در نظرداشت حق حاکمیت مردم بر سرنوشت شان دست به توطئه پاكسازى دستگاه ها و ادارات امور كشورى و لشكرى از وجود فرزندان صديق، وطن دوست، و ملتگرا زده اند. اعضاى فاشيست مشرب اين گروهک نابكار از این حقيقت چشم پوشى مى كنند که قرن بیست و یکم سدۀ آزادى خواهى از بند رژيم هاى خودكامه و مردم ستيز، دست نشانده و وابسته به محور هاى قدرت خارجی و عصر مردم سالارى به شمار مى رود.

سران رژيم كنونى موازى با تعهدات و شعار هاى فريبنده خويش در پيشگاه ملت افغانستان و جامعة جهانی پنج سال است كه سیاست حذف نماينده هاى ‌واقعى، مستقل و مطرح مردم ما از صحنة سیاسی كشور را با دسیسه سازی هاى پنهان و آشكار روى دست گرفته است.

آقای کرزی که دیروز در جلال آباد شعار قومی سر داده و می گفت که چرا مناطق جنوب افغانستان در آتش آشوب و اغتشاش به سوزند، امروز به جای خاموش ساختن آتش جنوب كشور و تأمين امنيت و استقرار حاكميت مشروع ملى با سپردن مديريت امور به نماينده هاى ملت، دامنه نا امنى، خشونت، دهشت و وحشت، خيانت و جنايت عليه ملت ما را با تعيين اعضاى سر سپرده و رهروان دهشت افگنان داخلى و خارجى مانند جمعه همدرد والى نام نهاد ولايت جوزجان به شمال كشور كشانده است. موصوف برای پياده كردن مرحله ديگرى از برنامه هاى از پيش طرح شده اش براى ايجاد جنگ هاى خانمان سوز در آينده نزديك بين شهروندان كشور زمینه سازی می نماید.

همانگونه که هموطنان ما آگاهی دارند به تاريخ 28 مى سال روان دژخيمان ستمگرِ قدرت طلبِ تبار سالار با ريختن خون فرزندان شبرغان زمين آن ديار باستان را رنگين ساختند، و ملت ما را به ماتم ديگر نشاندند. آری، شهر شبرغان در هفتۀ گذشته شاهد دور دیگری از کشتار فرزندان مظلوم و بى گناهش توسط جنایت کاران و دهشت افگنان نقابدار گردید. مردم جوزجان که از فساد، قوم پرستی و خودکامگی والی آن ولایت به جان آمده اند، و موصوف را به صفت رهرو راه و رسم رژيم های استبدادی گذشته و عضو فعال گروه هاى دهشت افگن و ضد عدالت اجتماعى در کشور مى شناسند، در یک راهپیمایی صلح آمیز خواهان برطرفی او شدند، و از ادارۀ مرکزی رژيم كنونى در كابل خواهان رسیدگی به شکایات شان گردیدند. اما والی آن ولایت با واكنش دهشت افگنانه توسط نيرو هاى سر سپرده اش به سوی مظاهره کنندگان آتش گشوده و با کشتن سیزده تن و مجروح ساختن سی تن از اهالى شبرغان جنایت هولناکی را به نام «ادارۀ مرکزی» ثبت برگ هاى تاریخ خونين كشور ما نمود.

والی جوزجان که تا صنف ششم ابتدائی درس خوانده است ، داراى سابقه جنايى آشكار در شمال كشور در طى سال هاى مقاومت ملى است. او از همدستان بسیار نزدیک طالبان بوده كه پس از روى كار آمدن حكومت انتقالى به جمع گروه حاميان آقاى حامد كرزى پيوست. موصوف زمانى كه به صفت والى بغلان مقرر شده بود خواهان تطبيق برنامه هاى تبارسالارانه و فاشيستى اش بود. مردم ولايت بغلان از عمل كرد هاى جمعه همدرد به ستوه آمدند و با پيشكش نمودن شكايات خويش به آقاى حامد كرزى توانستند وى را مجبور به ترک آن ولایت سازند. اما آقاى کرزی به علت پيشكش نمودن سياست هاى نامردمى، جمعه همدرد را به صفت والی ولایت جوزجان مقرر نمود. موصوف در جوزجان بدون كم و كاست همان برنامه های تبارسالارنه اش را که ناموفقانه خواهان تطبيق آن ها در ولایت بغلان بود، روى دست گرفت تا اين كه مردم شريف جوزجان مجبور شدند عليه حضور او در مقام ولايت شان تن به راه پيمايى زنند.

درحالی که درتمامی مناطق جنوب،  شرق و مركز کشور والی ها از میان کسانی انتخاب مى شوند که نوعی با اهالى منطقه خويش پیوند دارند، در سمت شمال و غرب کشور تلاش بر آن است تا والی ها به جای آن که از میان مردم ساكن در آن ولايات انتخاب شوند، از بين طرفداران، سرسپردگان و هواخواهان گروه مافیایی اداره مرکزی رژيم كابل برگزيده مى شوند. چنين والی ها تا حال هيچ برنامه سالمی براى بازسازى مناطق نامبرده نه دارند، مگر پیش برد برنامه های انحصارطللبانۀ حلقه خاصِ مشاوران فاشيست مشرب رئیس اداره مركزى رژيم كنونى در كابل.

با آن که همه شهروندان كشور از این همه تبعیض، بى عدالتى، مردم ستيزى، قوم محورى و ستم سران رژيم كنونى به جان آمده اند، هنوز بحمدالله هوشیاری و قوه شناخت دقيق خويش از حوادث و قضاياى جارى در كشور را از دست نه داده اند، و با استفاده از راه هاى صلح آمیز كه توسط قانون اساسی افغانستان به رسميت شناخته شده، به راه پيمايى صلح آميز پرداختند، و خواهان رسیدگی به شکایات خویش توسط آقاى حامد كرزى كه مسؤوليت تعيين والى ها را بر عهده دارد، گردیدند. اما آن هایی که از حمایت همه جانبۀ ادارۀ مرکزی رژيم كنونى برخوردارند، بدون هيچ گونه احساس مسؤوليت، مانند طالبان، به کشتار عام مردم ما دست یازیده و به روی مظاهره چیان بى گناه و بى دفاع آتش گشوده اند.

کشتار آنانى که برای دادخواهی به روی جاده ها برآمده اند یک جنایت نابخشودنى است. کشتار فرزندان مردم عدالت خواه، حق طلب، مظلوم و بى گناه شبرغان به هیچ صورتی قابل توجیه نه مى باشد.

 شگفت این که در حالی که جهانیان مشاهده نمودند که افراد پولیس رژيم ملبس با یونیفورم رسمی با سلاح بر بام ها بر آمدند، و بر سر مردم بى گناه ولايت شبرغان آتش گشودند، ولی نمایندۀ رژيم به اصطلاح مرکزی که حالا خود را «معین مرستیال» (الحاج ”پوهنمل“ محمد معين مرستيال باجاورى – دارنده سند تابعيت كشور آستراليا، و نماينده مردم قندوز در مجلس عوام!) می خواند، ادعا نمود، که در تحقيقات خود به اين نتيجه رسيده، كه پلیس نه بلکه افراد دیگری مسؤول تير اندازى به سوى  مظاهره كنندگان بوده اند، كه موجب به شهادت رسيدن سيزده تن و زخمى شدن بيش از سى تن ديگر از هموطنان ما شده است.

جمعه همدرد، باید به علت جناياتش عليه مردم شبرغان از وظيفه اش بركنار ساخته شود، و به پیشگاه محکمۀ با صلاحیتی احضار شود. رژيم باید برای تأمین حاکمیت مردمی و جلوگیری از چنين وقایع در آينده از تقرر افرادی که داراى سابقه جنايى عليه مردم ما مى باشند، جلوگیری کند.

 با تکیه به تجارب تاریخی جوامع بشری به سرکوب گران هشدار مى دهیم که هرگونه سرکوبی راه پيمايى های مردمى، حركت هاى خود جوش ديگر مردم ما را به دنبال خواهد داشت، که دامنۀ آن حركت ها گسترده تر از گذشته ها و منسجم تر از پيش خواهد بود. اگر ادارۀ مركزى رژيم كنونى عاملين جنايات اخير در شهر شبرغان را به پنجه قانون و عدالت نه سپارد، شهادت سیزده تن از هموطنان شبرغانى ما، كه امروز سینۀ همه شهروندان ملتگراى كشور را عليه حكام ظالم و متجاوز و ستمگر غرق نفرت نموده است، پيش زمينۀ قیام های مردمى با اشتراك بيشتر توده هاى خشماگین ما خواهد شد.

  ما در حالی که قتل عام مردم دادخواه و مظلوم شهر شبرغان توسط دستیاران جمعه همدرد و طالبان دیروزی را شدیداً تقبیح و محکوم مى کنیم، از اداره  مرکزی رژيم كنونى در كابل مى خواهیم که:

1.  عاملین قتل سيزده شهروند افغانستان و زخمى شدن سى تن ديگر از هموطنان ما را هرچه زود تر به محاکمه به کشاند؛

2.  سربازان و نيرو هاى امنيتيى را كه بر روى تظاهركنندگان آتش گشوده اند به محاكمه كشاند و ايشان را خلع سلاح نمايد و از هرگونه وظيفه در دستگاه امنيتى كشور براى هميشه سبك دوش كند، و ايشان را به پنجه قانون و عدالت به سپارد؛

3.  به بازماندگان شهداى راه پيمايى صلح آمیز شبرغان خسارت به پردازد؛

4.  رسماً از مردم شريف شبرغان به خاطر جنايتی که توسط جمعه همدرد والى نام نهاد ولايت جوزجان عليه آنها صورت گرفت معذرت به خواهد؛

5. والی ها باید بر اساس مشورۀ مردم هر ولايت و با كسب راى اعتماد اكثريت اعضاى شوراى ملى افغانستان از طرف رئیس جمهور تعین شوند؛

6.  والى هایى كه بر اساس روابط در پست هاى شان مقرر شدند، و بر خلاف منافع ملى ما و عليه اقوام و حقوق شهروندى اتباع كشور عمل مى كنند، بايد توسط شوراى ملى از وظايف شان سبكدوش شوند تا از وقوع حوادثى مشابه جلوگیری صورت گیرد؛ و

7.  اسناد تابعيت آقاى ‌محمد معين مرستيال (باجاورى) تبعه آستراليا را كه بعد از بيست و پنج سال دورى از افغانستان به طور مرموز به صفت نماينده مردم قندوز در مجلس عوام شوراى ملى راه يافته است، توسط شوراى‌ ملى بازرسى و مورد پيگرد قانونى قرار دهد.

خيانت و جنایتى که از سوی والى نصب شدة «اداره مرکزی» در شبرغان بر مردم تهی دست و مظلوم آن ولايت صورت گرفته، در میزان معیار های انسانی، دینی، سیاسی و ملی ما سخت محکوم است.

ما از دستگاه های قضایی و تقنینی کشور مصرانه مى خواهیم تا به بررسی ریشه ها و عوامل بحران جارى در ولايت شبرغان به پردازند، و برای جلوگیری از تکرار هم چون رویداد هاى تلخ، تقرر والی ها از سوی حکومت مرکزی را مورد غور و بررسی قرار داده، و براى بيرون رفت از اين وضع رقت بار متحدانه با در نظر گرفتن منافع ملى كشور پيشنهاد ارائه شده در بالا را مورد بررسى قرار دهند، تا يك راه حل مردم سالارانه براى بيرون رفت از اين وضع نا به سامان و ملت تباه كن در كشور به دست آيد.

ما در حالی که خود را در غم و درد خانواده هایی که عزیزان شان را در حوداث خونبار شهر شبرغان از دست داده اند، شریک مى دانیم، برای شهدای به خون خفتۀ جوزجان از بارگاه الهی طلب مغفرت مى نماييم، و به بازماندگان آن شهدا از بارگاه ایزدی صبر جمیل مى خواهیم.

در پایان از جامعۀ بین المللی، سازمان ملل متحد، مؤسسات حقوق بشر، حکومت ایالات متحدۀ امریکا، اتحادیۀ اروپا، سازمان کنفرانس اسلامی و دیگر مؤسسات بین المللی مصرانه تقاضا می نمايیم تا دست گروهک مافیایی نشسته بر سریر قدرت را از گلوگاه مردم بى گناه ما دور سازند، و آن ها را بيش از اين تحت حمايت خود قرار نه دهند تا زمينه ساز حوادث هولناك تر از حملات دهشت افگنانة 11 سپتامبر 2001 ميلادى نه شوند.

ما از شوراى ملى افغانستان که خانۀ نمایندگان برحق مردم ما است، تقاضا می نمائیم تا بیش از پیش هوشیار بوده و بدانند که دست های پنهان و آشكارى از درون و بيرون مرز های كشور با ايجاد تنفر قومى و فراهم كردن زمينه عدم اعتماد بين ملت ، برای تجزیۀ کشور عزیز و دوست داشتنی ما در حال دسیسه چینی اند.

1-       استاد محمد آصف آهنگ سابق وکیل شوری، نویسنده و اهل نظر مقیم کانادا

2-       دکتور عنایت الله شهرانی استاد سابق دانشگاه کابل

3-       پروفیسور رسول رهین نویسنده و محقق مقیم شهر استکهلم

4-       سید اسحاق دلجو حسینی شاعر، نویسنده و وزیر اسبق اطلاعات و فرهنگ افغانستان

5-       عبدالصبور رحیل دولتشاهی نویسنده و محلل سیاسی

6-       سيدحسیب مصلح نویسنده و صاحب نظر مقیم آسترالیا

7-       خواجه بشیر احمد انصاری نویسنده و پژوهشگر مقیم امریکا

8-       عبدالرحمان پیمان حقوقدان و نویسنده مقیم امریکا

9-       محمد قوی کوشان مدیر هفته نامه امید

10-   محمود محجوب – مقیم ویرجینیا - خبرنگار و نویسنده

11-    شکور نوابی دانشمند و شخصیت ملی مقیم ایالت میریلند

12-   هدایت الله رحمانی، نیویارک – فعال اجتماعی

13-   محمد نعیم قادری شاعر و نویسنده مقیم لندن

14-   مستعین بالله جویا نویسنده و اهل نظر

15-   مسعود آرین مسئول تارنمای انترنتی سرنوشت

16-    استاد عبدالاحد تارشی سخنور و نویسنده

17-    محمد اکرم بقایی نویسنده و صاحب نظر مقیم در شهر گوتنبرگ

18-   داکتر اسدالله شعور نویسنده و پژوهشگر مقیم کانادا

19-   عبدالعلی نور احراری نویسنده و اهل نظر مقیم سانفرانسیسکو ، امریکا

20-   ثریا بها نویسنده و فعال فرهنگی

21-   رحمت الله بیژنپور – سخنور و صاحب نظر – ناروی

22-   دکتور احد وفا معصومی ، سخنور و صاحب نظر  - آلمان

23-    سلام سنگی هنرپیشه سینما

24-    عبدالکریم تائب شریفی

25-   سید یوسف مبارز

26-   همایون سرخابی – نویسنده – لندن

27-   انجنیر نامق کمال بدری مسئول سایت نیما 

28-   سید سرور بارز- متنفذ قومی

29-   قاضی محمد عمر خنجی صاحب نظر مقیم کالیفرنیا امریکا

30-   مولانا نورالهدی صاحب نظر مقیم امریکا

31-   داکتر محمد اسلم خاموش رئیس سابق وزارت زراعت

32-   عبدالودو ظفری- مترجم و نویسنده مقیم امریکا

33-   شهید رحمانی – شاعر و نویسنده مقیم امریکا

34-   محمد نعیم کبیر نویسنده و اهل نظر مقیم سکرامنتو امریکا

35-   عزیزبدری رئیس اتحادیۀ افغانها در تکساس

36-   حجت الاسلام والمسلمین غلام سخی مصباح روحانی و صاحب نظر مقیم کشور ناروی

37-   صهیب صدیقی نویسنده و اهل نظر مقیم آلمان

38-   محمد امین فروتن نویسنده ، دپلومات و دانشمند مقیم هالند

39-    سید محمد نادر خرم سخنور و وزیر سابق مقیم کشور ناروی

40-   عبدالحسیب صاحبی ، صاحب نظر مقیم کشور سویدن

41-   محمد ایرگش اچقول سابق رئیس مجلۀ چاپ انداز

42-   عبدالمجید بدری فاریابی سابق وکیل شوری و کارمند وزارت عدلیه

43-   داکتر اکبر همت فاریابی نویسنده و صاحب نظر

44-    داکتر عبدالله رحیمی از فعالان سیاسی در اروپا

45-    محمد همایون سرخابی نویسنده و صاحب نظر

46-    نجیب الله ضیا رحمن نویسنده و صاحب نظر مقیم کانادا

47-    بسم الله داهی رئیس اتحادیۀ گوالف – کانادا

48-    محمد اکبر اندخویی حقوقدان و صاحب نظر

49-    انجنیر رشید احمد معز صاحب نظر و از فعالان سیاسی

50-    سید احمد شاه دولتی نویسنده

51-   محمد امین طغری صاحب نظر

52-    هوشنگ پیگیر شاعر و نویسنده

53-    جمال الدین رشید زاده صاحب نظر

54-    میر هاشم هاشمی از بزرگان قوم

55-    محمد شفیع هاشمی صاحب نظر

56-    هدایت الله اندخویی – نیویارک

57-    محمد یعقوب رحمتی – کانادا

58-    برهان الدین آچیل صاحب نظر

59-    جنرال ایرگش مقیم کالیفرنیا

60-    احمد صدیق رامین فعال سیاسی

61-    دگر وال میر سراج الدین زیوری مقیم شهر استکهلم

62-    محمد ظاهر جلال فعال اجتماعی مقیم شهر استکهلم

63-    داکتر جبار میرزاد مقیم شهر استکهلم

64-    محمد بشیر ابراهیم خیل مقیم شهر استکهلم

65-    رحمت الله حسن استاد دانشگاه حربی مقیم شهر استکهلم

66-    محمد نسیم رستم زاده مقیم شهر استکهلم

67-    دکتور پادشاه میر الهام مقیم شهر استکهلم

68-    محمد دین مقیم شهر استکهلم

69-    جنرال عبدالرزاق احسانمند مقیم شهر استکهلم

70-    جنرال شبیر احمد بدخش نویسنده و فعال سیاسی مقیم شهر استکهلم

71-    جنرال حلیم مقیم شهر استکهلم

72-    عطاءالله مقیم شهر استکهلم

73-    زمری پنجشیری  فعال اجتماعی مقیم شهر استکهلم

74-    وکیل غفوری مقیم شهر استکهلم

75-    ضیاء رهین گردانندهء تارنمای انترنتی خاوران

76-    عبدالغفور امینی شهر  لوند

77-    شجاع الدین شریفی ساکن در شهر گوتنبرگ

78-    سید یعقوب وثیق ساکن در شهر بورورس

79-   غلام صادق فقیری مقیم در شهر مالمو

80-    شفیق عطایی مقیم در شهر مالمو

81-    عبدالواسع عبید مقیم در شهر مالمو

82-    حمید امینی  مقیم در شهر مالمو

83-    محمد نعیم آمو مقیم در شهر گوتنبرگ

84-    غلام علی براتی مقیم در شهر هابو

85-    عبدالسلام سلام مقیم در شهر استکهلم

86-    عبدالرحمان عزیزی

87-     شمس الدین قاریزاده

88-    عبدالکریم تائب شریفی

89-    جنرال مختار مقیم کشور ناروی

90-    عبدالجبار خان فعال سیاسی

91-    حاجی عابد آقچگی

92-    ایشان عبدالمنان فعال اجتماعی

93-    غلام حیدر تورسون زاده

94-    جمشید عابدی از فعالان سیاسی

95-    عبدالواحد صبری از فعالان اجتماعی

96-    میرزا نصر الدین از فعالان اجتماعی

97-    میرزا جمال الدین از فعالان اجتماعی

98-   محمد کریم میرزا از فعالان اجتماعی

99-    حیات الله عصمتی از فعالان اجتماعی

100-   نیک محمد عصمتی  از فعالان اجتماعی

101-   داکتر رسول یاردم  از فعالان اجتماعی

102-   یما طبیبی از فعالان اجتماعی

103-  نظام الدین آچل از فعالان اجتماعی

104-  محمد عثمان تورسون زاده از فعالان اجتماعی

105-  محمدقل رشید زاده از فعالان اجتماعی

106- عبدالرحیم عزیزی از فعالان اجتماعی

107- مجید عابدی از فعالان اجتماعی

108- عبدالکریم صبری

109- محمد قل عصمتی  اهل نظر

110-  فریدون قل

111- استاد حضرت قل خان

112- محمد سمیع هاشمی

113- محمد نبی عابدیپ

114-  ییلداش شاملی

115- محمد یوسف نوری

116- دکتور محمد یعقوب نوری

117- محمد عمر بابر

118-  ناصر بخاری شاعر

119- منیر بخاری

120- محمود معصومی

121- عبدالخالق مرادی

122- عبدالوکیل احمدی

123- عبدالرحمان جلیل

124- محمد رحیم عابدی

125-  محمد امین عظیمی

126-  محمد امین شاملی

127-  برهان الدین نوری

128-  پرویز مرادی

129- بابر عظیمی

130- محمد عارف نوری

131- ابوریحان عظیمی

132- سعید نسفی

133- عبدالستار نجیمی

134- محمد صابر فضلی

135- حامد امین

136- عثمان مراد

137- تیمور عظیمی

138- حیدر قل نجیمی

139- احمد امین

140- عمر مراد

141- محمد ظاهر

142-خیرالدین حاتمی

143- شاه رخ امانی

144- عبدالرشید رووفی

145- محمد امان حکیمی

146- محمد رسول هاشمی

147-  حبیب حاتمی

148- غفار امانی

149- تیمور ابراهیمی

150- نعیم احمد زاده

151-  محمد نعیم غفاری

152-عبدالجلیل رووفی

153- محمد ابراهیم هاشمی

154- محمد یونس اسماعیل زاده

155-عبدالله خواجه

156-  حاجی امان الله

157-  نصرالدین قربانی

158- محمد اسماعیل هاشمی

159- امان الله خواجه – نیویارک

160- سلام قادری – کانادا

161- شاه مردان قل بیگزاد- کانادا

162- هاشم رحمتی – کانادا

163- محمد امین داهی کانادا

164- حاجی گل قادری – کانادا

165- محمد ابراهیم کوهی – کانادا

166- حبیب الله داهی – کانادا

167-کمال الدین قربانی

168-  کمال الدین شرفی – کانادا

169- انجنیر غلام سخی سخا – کانادا

170- داکتر محمد نسیم امین – کانادا

171-  نجیب الله قاسمی – کانادا

172-  حاجی فدا محمد ازبیک – کانادا

173-  رضا خینجی – سویدن

174-  داکتر غلام سرور سخا – لندن

175- محمد فرهاد سمنگانی – کانادا

176-  فضل الدین آچل

-177  مهندس اقبال علي شاه دهقانپور- کانادا

*    *    *

 

پيــــــام تسليت و اظهـــــار همبستگــــی

( بمناسبت حادثه خونين شهر شبرغان)

جوزای سال خورشيدی1386

 

با تآسف از از طریق وسایل اطلاعات جمعی ازوقوع جنایت هولناک ديگری در صفحات شمال کشور(ولايت جوزجان) خبر شدم.

اگر جنایتکاران طالبی در جنوب کشور مردم راگردن ميزنند، ولی در شمال چون امکان آنرا ندارند، اعتراض قانونی و مسالمت آميز انها گلوله باران ميکنند.

 من هيج تفاوتی  ميان طالبان ريشو  و عملکرد شان در جنوب کشورو طالبان با کالر و نيکتايی در مرکز و طالبان با ريشهای کوتاه و اصلاح شده در شمال کشور، نمی بینم. اينها همه جنايتکاران حرفوی اند و در واقع شاخهء افغانی شبکهء تروریستی  القاعده و وابسته به تروريزم و مافيای بين المللی.

 

اين جمعه خان همدرد با سابقهء روشن طالبانی و گذشتهء ادارهء ننگ آورش در ولايت بغلان نيست که بر بر روی مردم بلندهمت شبرغان طی يک راهپيمايی و تظاهرات مسالمت آميز آتش میگشاید؛ بلکه دستان  پليد ديگری از کابل تا نيويارک درين توطئه و فاجعه دخيل اند.

آقای کرزی بآيد بدانند که اوشان از برکت و به همت همين مردمی که امروز آنها را به گلوله ميبندند صاحب تاج و تخت در کابل شدند ورنه خود نيز بايد بدانند که اين باز شاهی هرگز برشانهء اوشان نمی نشست.

 آنانيکه تاج بخشی ميکنند، تاج ربایی نيز ميتوانند!

 

ادارهء بوش و متحدين غربی آن نيز بايد بدانند که با کشتار مردم بيگناه افغانستان در جنوب و شمال کشور و راه اندازی توطئه ها نميتوانند عمر رژيم مزدور و وابسته بخود را طولانی سازند. اگر موج مخالفت به شمال گسترش يافت؛ بايد منتظر عراق ديگری باشند و سرنوشت بد تر از شوروی سابق را انتظار بکشند.

 

همه مردم شمال کشور و بردران دلير جوزجانی ما بايد بدانند که" حق داده نميشود بلکه گرفته ميشود".  اگر در برابر توطئه های رنگارنگ  دشمنان خود متحدانه عمل نکنند، سرنوشت بدتر از دوران حاکميت نادرخان، هاشم خان و محمدگلخان مومند در انتظارشان خواهد بود.

 

من همزمان با انکه عملکرد جنايتکارانه،خونين ، غير انسانی و ضد همه ارزشهای دموکراسی حکومت کابل و عمال ان در ولايت جوزجان را شديدآ محکوم مينمايم؛ بروان پاک همه شهدای اين حادثه ی خونين دعا ميکنم، به زخمی ها سلامت ميخواهم، به دوستان ، اقارب و خانواده های اين شهیدان مظلوم، به مردم بلند همت جوزجان، اعضا و فعالان جنبش ملی- اسلامی و در رآس آن ستر جنرال عبدالرشيد دوستم بنيانگذار و رهبر آن جنبش تسليت گفته و همبستگی بردرانه و صميمانهء خود را با ايشان اعللام ميدارم.

 

با درود و سلام مجدد به همه برادران مقاومتگر جوزجانی!

 

انجنير عبدالمجيد اسکندری

شهر ليستر- انگلستان

سيزدهم جوزای سال 1386